Paul Thomas Anderson levert met One Battle After Another een film die zich moeilijk laat vatten in conventionele genres. Het verhaal draait om een verzetsbeweging in een stad die wordt verscheurd door conflict, maar de kern van de film ligt niet in de politieke actie, maar in de psychologische dynamiek van de personages. Anderson onderzoekt hoe idealen en persoonlijke overtuigingen botsen met werkelijkheid en verantwoordelijkheid, en dat maakt deze film fascinerend. De film functioneert daardoor niet alleen als karakterstudie, maar ook als reflectie op een Verenigde Staten dat steeds verder polariseert.
Titel: One Battle After Another | Regie: Paul Thomas Anderson | Scenario: Thomas Pynchon | Cast: Leonardo DiCaprio, Sean Penn en Benicio del Toro, Regina Hall, Teyana Taylor en Chase Infiniti | Speelduur: 161 minuten | Genre: Actie thriller
One Battle After Another recensie
De film wordt gedragen door een ensemblecast waarin met name Leonardo DiCaprio een centrale rol speelt als Elias Monroe, een voormalige activist die zijn idealen langzaam ziet afbrokkelen. DiCaprio speelt Monroe niet als een overtuigde leider, maar juist als iemand die voortdurend twijfelt aan zijn eigen overtuigingen.
Tegenover hem staat Regina Hall als Mariah Bennett, een politieke strateeg die gelooft in verandering via instituties in plaats van revolutie. King speelt haar personage met een gecontroleerde intensiteit; ze is nooit luid, maar domineert scènes door haar overtuiging.
Een opvallende bijrol is weggelegd voor Sean Penn, die hier een van zijn meest opvallende performances van de afgelopen jaren neerzet. Penn speelt Steven J. Lockjaw, een kolonel in het Amerikaanse leger, belast met het arresteren en deporteren van illegale migranten die de Mexicaanse grens oversteken. Uiteindelijk kruist hij het pad met een revolutionaire burgerwachtgroep, bekend als de French 75, en wordt hij hun gezworen vijand. Lockjaw is een wreed en arrogant individu dat zichzelf superieur acht aan iedereen om hem heen. Penn speelt de rol ijzingwekkend pervers maar ook grappig.
Binnen de thematiek van de film — waarin voormalige activisten, staatsmacht en ideologische tegenstellingen centraal staan — fungeert Lockjaw als een personificatie van hoe overtuigingen kunnen radicaliseren en verharden in de loop der tijd. Daarmee krijgt Penns rol niet alleen narratieve betekenis, maar ook een duidelijke politieke lading, die aansluit bij de bredere context van het verhaal.
Visueel is de film ingetogen maar effectief. De cinematografie gebruikt natuurlijke belichting en lange takes om de kijker volledig onder te dompelen in de wereld van de film. Kleurgebruik is symbolisch: koude tinten domineren de scènes van conflict en onrust, terwijl warmere tinten in flashbacks en intiemere momenten een gevoel van nostalgie en verlies oproepen. Het minimalistische camerawerk zorgt ervoor dat de focus voortdurend op de personages en hun emoties ligt, waardoor de film een intens, bijna tastbaar realisme krijgt.
De regie is beheerst en terughoudend. Er is weinig nadruk op spektakel; spanning ontstaat vooral uit dialoog en stiltes. Anderson vertrouwt op zijn acteurs en op de kracht van observatie, in plaats van op plotwendingen.
Wat deze film extra interessant maakt, is de sociaal-culturele relevantie. Hoewel het verhaal fictief is, weerspiegelt het universele conflicten en ethische dilemma’s. Het roept vragen op over leiderschap, verantwoordelijkheid en de impact van persoonlijke keuzes in tijden van maatschappelijke druk. Hierdoor blijft de film hangen, ook nadat de aftiteling is begonnen.
One Battle After Another is geen film die iedereen zal aanspreken. Het is traag, complex en vereist aandacht van de kijker. Voor wie echter houdt van uitdagende cinema en karaktergedreven drama, biedt deze film een rijke, gelaagde ervaring. De kracht van de film ligt niet in spectaculaire actiescènes, maar in de manier waarop het de menselijke psyche en ethiek onderzoekt, en hoe het personages dwingt hun waarden onder druk te testen.
Conclusie
One Battle After Another is geen makkelijke film, maar wel een die blijft hangen. Het is een film die uitnodigt tot discussie en herziening, en die zijn kracht haalt uit psychologisch realisme en narratieve subtiliteit. Voor cinefielen die op zoek zijn naar meer dan een standaard thriller of oorlogsdrama, is dit een aanrader van formaat.
FAQ
Waar kan ik One Battle After Another kijken?
De film One Battle After Another (2025) van regisseur Paul Thomas Anderson, met Leonardo DiCaprio, is in Nederland te streamen via HBO Max. De misdaadfilm is ook beschikbaar voor huur of koop via Pathé Thuis, Amazon Prime Video en Apple TV.
Is deze film geschikt voor casual kijkers?
Nee, het is vooral geschikt voor liefhebbers van dramatische en psychologische films.
Blijf op de hoogte
Wil je de hele week op de hoogte gehouden worden van het laatste entertainment nieuws? Volg ons dan op Facebook, Instagram en Twitter. Zo ontvang jij als eerste het laatste nieuws!








